en_US
en
off
Mobile View
Desktop View
ساختمان های چوبی
4989


            چوب از قدیمی ترین مصالحی است که در اختیار بشر قرار گرفته است و به عنوان مواد اولیه در ساختمان سازی به کار می رفت. در فرهنگ های مختلف برای ساخت خانه از الوارهای چوبی و آجر استفاده می شد. اما با گذر زمان، کما کان اعتبار و جذابیت خود را حفظ کرده است. چوب دوام بالایی دارد و بسیار سبک است. به راحتی می توان از آن به عنوان مصالح در ساختمان استفاده کرد و هر طور که صاحب خانه خواست با توجه به سلیقه او خانه را با چوب تزئین کرد. اما استفاده از سازه های چوبی در ساختمان باعث باعث ایجاد ویژگی خاصی می شود که با تمام مصالح ساختمانی دیگر فرق دارد. پس معماران باید اطلاعات ضرورری در مورد چوب و نقش آن در سازه های چوبی داشته باشند تا بتوانند کیفیت طراحی را بالا ببرند و از مصالح بهینه استفاده کنند

            در سراسر دنیا صدها نوع چوب در مقیاس های متعدد مورد استفاده قرار می گیرند که با یکدیگر تفاوت های اساسی داشته و هرکدام ویژگی های منحصر به خودشان را دارند. اغلب از چوب در مراحل پایانی پروژه و برای زیباتر کردن کار استفاده می شود

            در ساختمان های چوبی از الوارهای درخت کاج استفاده می شود. اما نیازی نیست کسانی که پا به این عرصه می گذارند حتماً مدارک کافی در مورد آناتومی و دانستن خواص فیزیکی و اساسی این ماده است

            هنگام استفاده از چوب، آگاهی از این نکته مهم است که یک تکه از چوب، یک تیر یا تخته قسمتی از ارگانیزم نباتی یک درخت و رشد کیفیت آن منوط به محیط پیرامون اش است. هیچ تکه چوبی با تکه ای دیگر یکسان نیست. ویژگی آنها در درجه اول به دونوع درخت و در درجه دوم به وضعیت آن مطابق با تنه بستگی دارد

            تنه متشکل است از سلول های طولی لوله ای که انتقال مواد غذایی مورد نیاز برای رشد درخت را بر عهده دارند. دیوارهای سلولی که در برگیرنده حفره لوله ای هستند از سلولز و لیگنین(ماده ای پرکننده) ساخته شده اند. ساختار دیواره های سلولی و کالبد سلول، تعیین کننده قدرت چوب است.

            بر خلاف مصالح ساختمانی از قبیل بتن غیر مسلح یا بلوک های بنایی، چوب دارای ساختار مشخص تری است. مسیرهایی که مواد غذایی از آنها می گذرند و به شاخه ها می رسند باعث می شوند که مسیرهای مستقیمی در الوار ایجاد شود

رشد سلولی در بخش های مرکزی تنه که حفره مغز حرام نام دارد و قدیمی ترین قسمت تنه است رخ می دهد. این مساله به مراحل رشد سالانه که در مناطق معتدل عموماً از آوریل تا سپتامبر رخ می دهد بستگی دارد و حلقه های سالانه را بوجود می آورد

            * ویژگی های تحمل باریک سازه چوبی اساساً بابارگذاری در عرض مسیر بافت یا موازی با آن تعیین می شوند. بنابراین           نقشه ها باید حاوی اطلاعاتی درباره دستورالعمل نصب باشند. در برش ها، هاشورزدگی نشان دهنده آن است که آیا چوب   در عرض یا به موازات بافت بریده شده است یا خیر

            فرآیند رشد به راحتی با نگاه کردن به برش عرضی تنه قابل فهم است. مطابق نوع چوب، ناحیه بیرونی(Sapwood، قسمتی از درخت که منتقل کننده آب و شیره است) تمایز کمتر یا بیشتری با موارد کهن سال تر که برش های داخلی مغز چوب هستند دارا می باشد. مغز چوب هیچگونه نقش تغذیه ای ندارد و از این رو خشک تر از قسمت های حامل شیره گیاهی است

            تفاوت مغز چوب و بخش انتقال دهنده شیره را می توان به صورت زیر دسته بندی کرد

         درختان مغز چوبی

          درختان دارای بافت منعقد شده

         درختان شیره ای (انتقال دهنده شیره)

            درختان مغز چوبی دارای هسته تیره هستند و در میان آنها شیره روشنی وجود دارد. وجود چنین شیره ای در هسته درختان باعث می شود که به طور خاص به عنوان درختان پایدار در برابر تغییرات آب و هوایی مورد توجه قرار گیرند. از جمله این درختان می توان به کاج، کاج اروپایی، صنوبر و درخت گردو اشاره کرد. در درختان دارای بافت منعقد شده هیچ تفاوتی بین رنگ هسته چوب و شیره وجود ندارد و تنها تفاوت آنها در رطوبت شان است. هر دو دارای رنگ روشنی هستند، مغز این درخت ها خشک و شیره آنها چسبناک است. درختان کاج، میلاد، شاه درخت، راش و افرا از این گونه هستند. در درختان شیره ای بر خلاف دو مورد فوق هیچ تفاوتی در رنگ و چسبناکی شیره و هسته وجود ندارد. درختان غوشا، توسکا و تبریزی از این نوع هستند

توانایی تحمل بارگذاری

            بر خلاف ملات، چوب می تواند نیروهای کششی و فشاری را تحمل کند، اما به دلیل ساختار سلولی، با قرار گرفتن در یک مسیر در حالت بحرانی قرار گیرد. اگر موازی محور بافت یا به عبارت دیگر در راستای محور طولی بارگذاری انجام شود، چوب می تواند چهار برابر نیروی فشار را تحمل کند؛ در صورتی که هنگام اعمال نیرو در راستای شعاعی اینگونه نیست. چوب ها ذر برابر نیروی کششی زیاد واکنش نشان می دهند. برای استفاده از چوب به عنوان مصالح ساختمانی، باید نحوه قرارگیری الوارها توجه کرد. همچنین باید الوارها در راستای طولی تحت فشار قرار گیرند، در این حالت بیشترین مقدار نیروی فشار و کششی را می تواند تحمل کند. مقدار توانایی تحمل در برابر نیروها به ضخامت دیواره سلول الوارها و همین طور به چگالی چوب بستگی دارد. بعضی از الوارهای سخت مثل کاج برای حالت هایی که بارگذاری فشاری دارند، بسیار مطلوب هستند. نوعی از درختان که شبیه کاج هستند و بافت آنها به صورت طولی است، برای بارگذاری خمشی بسیار مناسب هستند. زمانی که در ساختمان سازی از یک ماده طبیعی استفاده می کنیم، به دلیل رشد طبیعی و یک سری اختلالات طبیعی در رشد گیاه، نمی توان از همان ابتدا مقدار تحمل الوارها در برابر نیروهای مختلف تضمین کرد. به طور چشمی می توان بعضی از درختان را دسته بندی کرد و با استفاده از مکانیزم های خاصی تمام مشخصه های درخت اعم از ترک، چگالی خام، الاستیسیته و انحرافات موجود در بافت را تشخیص داد و برای فروش درجه بندی کرد

چوب سخت

            اصطلاح چوب سخت عبارت است از الوارهای گردی که پوست درخت از روی آنها کنده شده است یا برشی از چوب سخت باشند. الوارهای ساختمانی در کارخانه های چوببری و الوارساز به صورت الوارهای مستطیلی تولید می شوند و به وصورت عرضی و طولی برش خورده می شوند

            رایج ترین نوع الوارها در شمال و مرکز اروپا عبارتند از چوب های کاج میلاد، صنوبر، کاج، کاج اروپایی و یک نوع گیاه بلند همیشه بها. در آمریکا از گیاه همیشه بهار داگلاس، کاج کازولین و کاج قیدی برای الوار سازی استفاده می شود

            این درجه بندی بر حسب مقدار مقاومت در برابرنیروها، ظاهر، ظرفیت رطوبت پذیری، محدودیت های موجود در عرض شکاف ها و همین طور کیفیت سطح انجام می شود. به کمک چسب می توان زبانه هایی که از هم جدا شده اند را به هم چسباند و با این کار استحکام چوب را در آن امتداد افزایش داد. این کار در الوارهای مستطیلی مرسوم است. همانطور که با چسباندن لایه های دو و سه تایی می توان کیفیت الوارها را در برابر نیروها بهبود بخشید، می توان از 2 یا 3 الوار نیز استفاده کرد و آنها را به طور موازی به یکدیگر چسباند

سازه های چوبی  

            در لایه های ضربدری، الوارها یک چهارم از الوار اصلی را تشکیل می دهند و با چسب به صورت موازی در کنار هم چسبانده می شوند. در این حالت، بخش های حلقه ای تصویر درخت تمایل دارند به سمت داخل خم شوند. بنابراین با ایجاد یک تیوپ مستطیلی تصویر در بخش اتصال چهار الوار به هم از چرخش الوارها جلوگیری می کنیم. الوارها چند لایه به هم چسبانده شده نیازمند یک سری اقدامات بسیار دقیق هستند تا بتوانند توانایی لازم را در برابر نیروهای مختلف داشته باشند. برای درست کردن الوارهای چند لایه باید از چوب ها به صورت موازی با هم قرار گرفته اند، آنها تحت فشار یکنواخت قرار می دهند. در این چسب ها از یک سری رزین های مصنوعی که خاصیت چسبندگی بالایی دارند استفاده می شود تا برای این چوب های چند لایه خاصیت ضد آبی ایجاد کند. این نوع رزین ها باعث تغییر رنگ چسب بین چوب ها می شوند. میزان این تغییر رنگ از روشن تا قهوه ای سوخته متغیر است

            قبل از اینکه عملیات چسب کاری یا هر کار دیگری روی این الوارها انجام شود، باید خوب خشک شوند و به صورت مکانیکی همه ترک های روی آنها برداشته شود. از این نوع الوارهای چند لایه در سازه هایی که عرض زیاد دارند استفاده می شود. این الوارها را می توان تا عرض 200cm  و طول 50m تولید کرد

حفاظت الواری

            بر خلاف مواد معدنی مثل ملات و سیمان، چوب به دلیل آنکه از مواد آلی تشکیل یافته است، زمانی که در معرض قارچ یا حشرات قرار می گیرد با گذر زمان رو به نابودی می رود. زمانی که چوب مورد هجوم قرار می گیرد، بخش بیرونی و استحکام آن تحت تأثیر قرار می گیرد و تا از بین رفتن ساختار کلی چوب ادامه پیدا می کند. حفاظت الواری از اهمیت زیادی در ساختار الوارها برخوردار است

            قارچ ها برای آنکه به رشد خود ادامه دهند به سلولز نیاز دارند. آنها باید در محیط گرم، مرطوب و بدون جابجایی هوایی قرار گیرند تا رشد کنند. رطوبت الوارها حدوداً 20% است و این مقدار برای پوشاندن چوب کافی است. حشرات مخصوصاً سوسکاها، از بخش نرم پوست درخت کاج برای تغذیه و لانه سازی استفاده می کنند.در میان حشرات به طور عمده، در مناطق گرمسیر و معتدل مثل آمریکا  و بخش های جنوبی اروپا و کشورهای مدیترانه زندگی می کنند. هجومی که توسط این موریانه ها صورت می گیرد، از بخش بیرونی چوب نیست. این موریانه ها سیستمی را در تنه ایجاد می کنند تا از برون رفت آب جلوگیری کنند. زمانی که چوب تحت نیروی خارجی قرار می گیرد، ساختمان این موریانه ها از هم می پاشد. حفاظت از الوارها به عنوان کنترل کننده سازه چوبی روی آنها انجام می شود و این عمل وارد نشدن هیچ نوع هجومی بر ساختار چوب را تضمین نمی کند. زمانی که می خواهیم یک سازه چوبی بسازیم، مسأله حفاظت از الوارها بسیار حائز اهمیت است

            در این امر ضرر تا سه نوع سنجش وجود دارد

        انتخاب چوب

       ساختار حفاظت الواری

         محافظت الواری شیمیایی

انتخاب چوب

            باید از چوبی استفاده کرد که بسیار خشک باشد. باید توجه داشت که رطوبت موجود در چوب کمتر از 20% است. در بسیاری از کشورها، چوب ها را با توجه به مقاومت طبیعی آنها در برابر حشرات دسته بندی می کنند.

            این تقسیم بندی شامل هسته چوب درختان بلوط، اقاقیا، ساج و بنگومی است. در آمریکا هسته چوب درختان اقاقیای سیاه، گردوی سیاه و درخت ماحوت هم به این تقسیم بندی اضافه می شود.

            این نوع درختان می توانند بدون استفاده از محافظ شیمیایی در بخش هایی که در تماس با محیط مرطوب قرار دارند، کاربرد داشته باشند. اما زمانی که این چوب ها را در تماس با خاک قرار می دهیم، باید از محافظ های شیمیایی استفاده کنیم

سازه های پایدار

            سازه های الواری، روش های متعدد را برای برآورده کردن احتیاجات سازه پایدار توصیه می کنند و از یک سری مکانیزم های تحمل بارگذاری استفاده می شود. در ساخت چنین مکانیزم هایی از تداخل یک سری گره هم استفاده می شود

سیستم های تحمل نیروهای بارگذاری شده

            پایداری سازه یک ساختمان به عوامل متعددی بستگی دارد. اولین مورد آن است که مصالحی که استفاده می شود توان کافی در برابر نیروهای داشته باشند. بارگذاری های عمودی اعمال شده روی دیوارها، سقف و سقف اتاق نیز به دقت محاسبه شده باشند. این بارگذاری ها به خاک هم اعمال می شوند. ممکن است نیروهای افقی هم ساختمان را تحت تأثیر قرار دهند. این نیروهای افقی عمدتاً توسط طوفان اعمال می شوند. همچنین یک سری نیروهای ضربه ای نیز وجود دارند که ساختمان را به صورت افقی به لرزه در می آورند.

تقویت

            یکی از راه های احاطه بر نیروی افقی، مقاومت در برابر آنها است. اعضای مقاوم، به فونداسیون ساختمان متصل می شوند و برای بالا بردن استحکام ساختمان به کار می روند. با این کار انعطاف پذیری صلبی ایجاد می شود و از جا به جایی های جانبی جلوگیری به عمل می آید و همینطور از تغییر بیش از حد ساختمان پیشگیری می شود. یکی ازساده ترین و ابتدایی ترین روش ها برای جلوگیری از بروز خسارت، استفاده ازیک الوار بزرگ و نوک تیز است که آن را در زمین با فشار می رانند و به این ترتیب از جابجایی های کوچک ساختمان به خوبی جلوگیری می شود. مناسب ترین راه برای تقویت سازه های الواری، ایجاد یکسری دیوار و سقف صلب است. یک جعبه مقوایی را فرض کنید که تا زمانی که درب آن بسته نشود با اعمال یک فشار کوچک دریک گوشه از آن تبدیل به لوزی می شود اما زمانی که در مقطع سوم این تصویر، سرپوش افقی گذاشته می شود، سازه ای تقویت شده ایجاد می شود

            عامل اصلی این سطح تقویت شده، زوایای ثابت آن است. در سازه های الواری به راحتی می توان اعضا را از هم جدا و زاویه مورد نظر را ایجاد کرد. یک سری قیدهای زاویه ای وجود دارد که حالت دیوارهای کناری را با زاویه مورد نظر ایجاد میکنند

با استفاده از دو عضو فشاری می تواند نیروهای ایجاد شده در هر مسیر را تحمل کند
با استفاده از عضوهای کششی و فشاری در زمانی که جهت بارگذاری تغییر کرد(از فشاری به کششی) می توان مسیر اعمال نیرو را تغییر داد
با استفاده از کابل های فولادی، فقط می توان نیروی کششی را تحمل کرد و در اینجا هم می توان با استفاده از چند کابل، مسیر اعمال نیرو را تغییر داد. با استفاده از تخته های تولیدی را از الوار و تخته های قطری و یک سری عناصر مسطح می توان تأثیرات قابل قبولی را برای استحکام ایجاد نمود. از این روش در طراحی سازه ای الواری استفاده می شود. یک سری امتیازات را می توان در میان سازه های چوبی ایجاد کرد

 سیستم سازه های الواری

          روش های ساختمان سازی به خاطر تفاوت آب و هوایی، مشخصه های فرهنگی، دسترسی به مصالح ساختمانی، ابزار آلات و اقلیم با هم فرق دارند. در بخش های جنوبی اروپا به خاطر کمبود چوب و الوار، ساختمان سازی به صورت سنگی است در حالی که در بخش های شمالی ساختمان های الواری به چشم می خورند. اما در همین بخش ها هم تفاوت هایی در ساخت دیده می شود. ساختمان هایی که از چوب های گرد ساخته می شوند از چوب های الواری سخت شده استفاده می کنند. معمولاً در بخش های کوهستانی کوه های آلپ از این نوع سازه ها استفاده می شود، در مناطق شمالی اروپا هم از تنه درختان کاج به همین منظور استفاده می کنند. در حالی که در مناطق مرکزی و شرقی اروپا از الوارهایی که در فصل پاییز گرفته می شوند برای ساخت خانه های خود استفاده می کنند. در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، تکنولوژی جدید و مصالح ساختمانی جدید باعث شد، سازه ساختمان های الواری اروپاییان وارد عرصه جدیدی شود. مهندسی ساختمان باعث شد تا مهارت های اتصال فولادها روز به روز بهتر شودو کارکرد آنها از متصل شدن الوارها به هم بهتر شد. از این سیستم در ساختار اسکلتی ساختمان ها استفاده وسیعی شد. در آمریکای شمالی به کمک ایجاد شیار روی الوارها توانستند با میخ های کمتری آنها را به هم متصل کنند

صنعت چوب یک سری مصالح طبیعی را وارد بازار کرد. روش های جدید جابجایی و افزایش خواسته های مشتریان برای عایق کاری الوارها در برابر حرارت نیز این صنعت را وارد عرصه تازه ای کرده است. امروز، تاریخ ساختمان های الواری به ساختمان هایی باز می گردد که در ساخت آنها از چوب گرد استفاده شده است. از این رو، لازم است آن دسته از افرادی که در این عرصه شروع به کار کرده اند در مورد این سیستم ها اطلاعاتی را کسب کنند. تحولی که در ساخت سیستم های جدید وجود آمده است ساخت سازه های چوبی را در آینده به نحو مناسبی افزایش می دهد

ساختمان های چوبی

زیباترین خانه های چوبی 

مزایای خانه چوبی

سبک سازی و مقاومت بالا در مقابل زلزله
 سرعت در ساخت و بازگشت سریع سرمایه
 عایق بندی و کاهش چشمگیر مصرف انرژی
عمر طولانی سازه
 کاهش پرت مصالح ساختمانی
 صنعتی سازی و افزایش کنترل کیفیت در کارخانه
استفاده از نیروی کار حرفه ای
 کاهش آلودگی محیط زیست
 افزایش ایمنی کار
 زیبایی و سازگاری با شرایط مختلف آب و هوا
 کاهش اثرات منفی الکترومغناطیس بر انسان

استحکام در برابر زلزله

ساختمان های چوبی کاربرد و شناخت وسیعی در کشورهای امریکا، ژاپن، کانادا و اروپا دارند. بطور کلی این سیستم به علت سبک بودن برای مناطق زلزله خیز بهترین سیستم به حساب می آید. سیستم سازه ای ساختمان های چوبی در اکثر کشورهای دنیا در مناطق زلزله خیز برای ساخت ساختمان های مسکونی با ارتفاع معمولی استفاده می شود. در کشور امریکا بیش از ۸۰% ساختمان ها بوسیله چوب ساخته شده اند. در استانداردهای خانه های چوبی، یک ساختمان مستحکم به سازه ای گفته می شود که پس از وقوع زلزله مطمئن و سالم بماند و قابل بهره برداری و زندگی باشد در صورتیکه در سازه های فولادی و بتنی منظور از ساختمان مستحکم خانه ای است که در هنگام وقوع زلزله صدمات جانی آن به حداقل برسد ولی صدمات مالی و بهره برداری آن قابل تعیین نمی باشد. زمین لرزه های فراوانی که در نقاط مختلف جهان روی داده، نشان دهنده این است که خانه های با اسکلت چوبی مقاومت بسیار بالایی در برابر زمین لرزه دارند. یک اصل بسیار مهم در این سیستم سازه ای یکپارچگی سازه می باشد. همه دیوارها، سقف ها، سقف خارجی، پی و دیگر اجزای سازه با دقت بسیار همانند جعبه ای یکپارچه به هم دوخته می شوند. از مهمترین مزایای سازه های چوبی مقاومت بالای آن ها در برای انواع بلایای طبیعی ( زلزله، سیل و آتش سوزی) می باشد. ضریب میرایی بالای چوب آن را مناسبترین نوع مصالح برای طراحی سازه های مقاوم در برابر زلزله می نماید و نیز کاهش بار مرده ساختمان تا هفت برابر نسبت به سازه های فولادی و بتنی بر این مقاومت می افزاید. بدین ترتیب به جرات می توان سازه های چوبی را یکی از بهترین سیستم های مقاوم در برابر زلزله دانست. از مزایای دیگر ساختمان های چوبی امکان سازگار نمودن آن با شرایط آب و هوایی گوناگون می باشد. امروزه شاهد ساخت سازه های چوبی در دماها و رطوبت های مختلف در نقاط متفاوتی از جهان هستیم. در مناطق سردسیر که دارای زمستان های طولانی است و اغلب دمای هوا زیر صفر می باشد ساختمان های چوبی به عنوان بهترین گزینه معرفی می شوند.

سیستم ساختمانی قاب سبک چوبی

چوب یکی از قدیمی‌ترین مصالح ساختمانی است که انسان با آن آشنایی پیدا کرده و در مناطق پوشیده از جنگل از آن برای ساخت خانه‌های مسکونی استفاده نموده است. در آغاز با تنه‌های قطور درختان دیوارهای کلبه را بنا کرده و سقف آن را با شاخ و برگ درختان پوشانده، گاهی بر روی همه اینها گل ‌مالیده‌ و گاهی نیز از پوست درختان و یا ورقه‌های نازک سنگ بعنوان بام پوش استفاده کرده است. در نیم‌قرن اخیر صنعت چوب‌بری، عمل‌آوری چوب و سیستم‌های ساختمانی چوبی در کشورهای صنعتی جهان مانند کانادا، ایالات متحده امریکا، استرالیا، ژاپن و کشورهای اروپای شمالی از جمله کشورهای اسکاندیناوی پیشرفت فراوانی کرده است به گونه‌ای که امروز بیش از ۹۰ درصد ساختمانهای مسکونی با ارتفاع شش طبقه به پایین این کشورها دارای سازه چوبی می‌باشند. صنعت ساختمان‌های چوبی از جنگل آغاز می‌شود. جنگل‌داری دانشی است که از حوصله این مقاله خارج است، ولی بطور خلاصه می‌توان گفت که یک جنگل‌داری درست و اصولی ضامن کیفیت چوب ساختمانی و بقای سیستم‌های ساختمانی چوبی است. درختی که برای سازه‌های چوبی پرورش می‌یابد بطور معمول از نوع برگ سوزنی است که در بازار ایران به چوب روسی معروف شده است. جنگلداری صحیح شامل مبارزه با حشرات مضر و آفات گیاهی، قطع شاخه‌های خشک به منظور کاهش گره‌های چوب، پاک‌سازی گیاهان و درختانی که از رسیدن نور خورشید به درختان مورد نظر جلوگیری می‌کنند، قطع به موقع درختان برای ارسال به کارخانه چوب‌بری و کاشتن دوباره نهال برای برداشت بعدی است. استفاده از قاب سبک چوبی در ساخت و ساز در کشور ایالات متحده امریکا از دهه ۱۸۴۰ در حومه شهر شیکاگو آغاز شد. روش اولیه ساخت به گونه قاب چوبی دیوارهای یک پارچه (Balloon Framing) بود که تمامی ارتفاع ساختمان را در بر میگرفت. تکامل این سیستم در کشور سوئد بگونه ساخت طبقه‌ای (Platform Framing) انجام گرفت و در دهه ۱۹۲۰ نخست به کشور انگلستان و سپس به کشورهای دیگر صنعتی گسترش پیدا کرد. باید توجه داشت که هر خانه‌ای که با چوب ساخته شده باشد در شمار این سیستم ساختمانی نیست. مهمترین مشخصات این سیستم ساختمانی مقاومت بالای آن در برابر زلزله، توزیع یکنواخت نیروهای جانبی باد و زمین لرزه در دیوار و سقف، استحکام قاب دیوارها و هدایت لرزه‌ای آنها، استحکام و پیوستگی عضوهای افقی مانند سقف و بام، اتصال داخلی و یکپارچگی تمام اجزای ساختمانی و سبکی آن است.

ساختمان های با اسکلت سبک چوبی

سیستم ساختمان‌های قاب سبک چوبی استاندارد یکی از پیش رفته ترین سیستم های ساختمانی است که رعایت تمام اصول فیزیک ساختمان از قبیل عایق کاری حرارتی، رطوبتی، صدا و هوابندی در شمار الزامات آن است و در نتیجه یکی از کامل ترین و در عین حال آسیب پذیر ترین سیستم‌های ساختمانی است که در صورت اجرای نادرست میتواند زیان‌های مالی بزرگی ببار آورد. مهم‌ترین نکته در این سیستم، محافظت سازه چوبی در برابر عوامل مخرب محیط از قبیل تغییرات شدید دما و رطوبت، قرار گرفتن در معرض قارچ‌ها، حشراتی که از چوب تغذیه می‌کنند، میکروارگانیزم‌ها و حرارت زیاد است. از طرفی دیگر آتش‌سوزی، بخصوص پس از وقوع زلزله و انتشار آن در مناطق با تراکم زیاد، خطری جدی برای ساختمان‌های چوبی است. باید در نظر داشت که نحوه محاسبات بارهای وارده و طراحی این سیستم ساختمانی با سیستم‌های متداول دیگر متفاوت است.

سیستم ساختمان‌های سبک اسکلت چوبی برای اجرای ساختمان‌های کوتاه‌مرتبه و میان‌مرتبه، شش طبقه و کمتر، کاربرد گسترده‌ای داشته است. خطر آتش‌سوزی بیشتر از هر چیز دیگر در محدودیت طبقات خانه‌های چوبی تعیین کننده بوده است. بدیهی است که کمبود دانش در باره رفتار این ساختمان‌ها در هنگام زمین لرزه و نیز نقشی تعیین کننده در ارتفاع مجاز ساختمان داشته است. جلوگیری از افزایش تراکم جمعیت جهت کاهش آلودگی‌های زیست محیطی و نقصان مشکلات اجتماعی یکی دیگر از عوامل محدودیت طبقات ساختمان‌های مسکونی در کشورهای پیش رفته صنعتی بوده است. در چند دهه اخیر، با مطرح شدن فن‌آوری‌های جدید، نظیر خاموش‌کننده‌های خودکار آتش، ایجاد سلول‌های آتش، اشباع چوب‌های بدون محافظ با مواد کندسوز‌کننده، و پیش‌بینی راه‌های فرار در هنگام آتش سوزی و تحقیقات گسترده در خصوص رفتار لرزه ای سازه‌های دارای قاب سبک چوبی، زمینه مناسبی برای افزایش تعداد طبقات و ارتفاع خانه‌های چوبی فراهم گردیده است.

سیستم ساختمان‌های اسکلت سبک چوبی، یک سیستم مدوله شده بر پایه ۴۰ و یا ۶۰ سانتی‌متر است. هر دیوار از تعدادی اجزای عمودی (وادار یا اِستاد) با فاصله مرکزی ۴۰ یا ۶۰ سانتی‌متر، که در بالا و پایین به اجزای افقی متصل شده‌اند، تشکیل می‌شود. ابعاد چوب‌های به‌کار برده شده در سازه این سیستم ساختمانی نباید از اندازه اسمی ۵ در ۱۰ سانتی‌متر کمتر باشد. این محدودیت ابعادی برای پایداری بیشتر سازه در هنگام آتش سوزی در نظر گرفته شده است. مکان خالی بین وادار(استاد)های دیوارها و تیرهای افقی سقف‌ها، جای بسیار مناسبی برای قرار دادن عایق‌های حرارتی و صوتی و عبور تأسیسات ساختمانی به‌شمار می‌رود.